شتاب شرکت ملی نفت در احیای میادین قدیمی و مهار فلرهای مزمن جنوب

شرکت ملی نفت ایران در سال ۱۴۰۴ با تمرکز بر میادین قدیمی و اجرای پروژه‌های جمع‌آوری گازهای همراه، مسیر کاهش فلرسوزی در جنوب کشور را تسریع کرده است.
به گزارش مهر، میادین قدیمی مناطق نفت‌خیز جنوب، همچنان ستون فقرات تولید نفت خام کشور به شمار می‌روند و شرکت ملی نفت ایران در سال ۱۴۰۴ راهبرد خود را بر «بازآفرینی ظرفیت تولید» این میادین استوار کرده است. میادینی مانند اهواز، مارون، گچساران و آغاجاری که دهه‌ها نقش کلیدی در امنیت انرژی کشور داشته‌اند، امروز با بهره‌گیری از برنامه‌های نگهداشت و بهبود تولید، بار دیگر در کانون توجه سیاست‌گذار قرار گرفته‌اند.
بر اساس داده‌های رسمی، بیش از ۷۰ درصد تولید نفت ایران در سال ۱۴۰۴ از همین میادین تأمین شده است؛ موضوعی که اهمیت سرمایه‌گذاری مستمر برای جلوگیری از افت طبیعی تولید را دوچندان می‌کند. شرکت ملی نفت در این مسیر، با اجرای طرح‌های حفاری درون‌میدانی، تزریق گاز و به‌کارگیری روش‌های ازدیاد برداشت، تلاش کرده است ضمن حفظ تولید، بهره‌وری مخازن بالغ را افزایش دهد.
 جمع‌آوری فلرها؛ از برنامه‌ریزی تا اجرای پروژه‌های میدانی
یکی از مهم‌ترین محورهای عملکرد شرکت ملی نفت ایران در سال ۱۴۰۴، تسریع در اجرای پروژه‌های جمع‌آوری گازهای همراه و کاهش فلرسوزی در مناطق نفت‌خیز جنوب بوده است. بر اساس گزارش‌های رسمی، چندین پروژه بزرگ و متوسط در قالب طرح‌های NGL، ایستگاه‌های تقویت فشار و واحدهای جمع‌آوری محلی به مرحله اجرا یا بهره‌برداری رسیده‌اند.
این اقدامات، به‌ویژه در میادین قدیمی که فلرسوزی به‌صورت مزمن وجود داشته، نقش تعیین‌کننده‌ای در مهار تدریجی مشعل‌ها ایفا کرده است. آمارها نشان می‌دهد که در نتیجه این پروژه‌ها، بخشی از گازهای همراه که پیش‌تر سوزانده می‌شدند، اکنون به شبکه مصرف تزریق شده یا به‌عنوان خوراک صنایع پایین‌دستی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
شرکت ملی نفت ایران در سال ۱۴۰۴، جمع‌آوری فلرها را نه به‌عنوان یک اقدام مقطعی، بلکه به‌عنوان بخشی از راهبرد کلان توسعه پایدار تعریف کرده است. این رویکرد، هم‌راستا با سیاست‌های کلان کشور در حوزه کاهش آلایندگی و افزایش بهره‌وری انرژی بوده و نشان‌دهنده تغییر نگاه از «دورریز ناگزیر» به «منبع قابل بازیافت» است.کارشناسان حوزه انرژی معتقدند اقدام‌های شرکت ملی نفت ایران در سال ۱۴۰۴ برای جمع‌آوری گازهای همراه، نشانه عبور تدریجی صنعت نفت از رویکرد تک‌محصولی و حرکت به سمت تکمیل زنجیره ارزش است. به باور آنان، تمرکز بر میادین قدیمی اگر با مدیریت بهینه گاز همراه همراه شود، نه‌تنها تهدیدی برای بهره‌وری نیست، بلکه می‌تواند به یک مزیت اقتصادی و زیست‌محیطی تبدیل شود.پویا ناظران، کارشناس اقتصاد انرژی، در گفت‌وگوهای تخصصی خود با اشاره به پروژه‌های جمع‌آوری فلر در مناطق نفت‌خیز جنوب تأکید کرده است: خاموش‌کردن فلرهای مزمن در میادین قدیمی، یک پروژه صرفاً زیست‌محیطی نیست، بلکه بخشی از اصلاح ساختار اقتصادی صنعت نفت است.