رئیس مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه بگو مگوهای سیاسی برای مردم آب و نان نمی شود، گفت: باید از منابع موجود به سرعت برای تامین نیازهای ضروری مردم استفاده کنیم.

۴۰ ميليارد دلار پول مسدود و بلوكه كشور ما در اختيار كشورهاي چين، كره جنوبي، عراق، ژاپن و هند است. ۴۰ ميليارد دلاري كه اگر آزاد شده و وارد چرخه بانكي كشور شود، مي‌تواند بسياري از مشكلات و معضلات اقتصادي دولت و ملت را حل كند. اما ماجراي ما و اين ۴۰ ميليارد دلار اين است كه به دليل تحريم‌هاي اوليه و ثانويه آمريكا عليه كشورمان، اين چند دولت نمي‌توانند طلب ما را به‌صورت نقدي اعاده كنند. ميزان طلبكاري ما از چین ۲۰ میلیارد دلار، از هند ۷ میلیارد دلار، از کره‌جنوبی ۶ میلیارد دلار، از عراق ۲ میلیارد دلار و از ژاپن یک و نیم میلیارد دلار است.

محدودیت‌های تسلیحاتی ایران رسما به پایان رسید

سفیر روسیه در تهران: ایران مانند هر کشور مستقل دیگری حق دارد توان دفاعی خود را بالا ببرد

شورای روابط خارجه اروپا: روسیه و چین ظرف هفته‌های آینده قرارداد تسلیحاتی با ایران منعقد می‌کنند

سخنگوی وزارت بهداشت عنوان کرد؛ فوت ۲۵۲ بیمار کرونایی در شبانه روز گذشته

زالی: خودروهای تک‌سرنشین بدون ماسک جریمه نمی‌شوند

رئیس دستگاه قضا بابیان اینکه قدرت از آن مردم متدین است،گفت: مردم‌داری و مردم باوری از مولفه‌های مهم اقتدار است.

با توجه به گراني مسكن و افزايش تورم در اين بخش، مسكن در كشور ما و در انديشه و افكار مردم ما، از يك كالاي مصرفي تبديل شده است به يك كالاي سرمايه‌اي و مدتي است محملي شده براي جذب سرمايه سرگردان. با يك نگاه به نرخ مسكن در كشور، مي‌توان به‌راحتي به اين نتيجه رسيد كه بسياري از اقشار جامعه و دهك‌هاي پائين، ديگر توان خريد مسكن ندارند، حتي با افزايش انواع وام‌ها در اين زمينه، بازهم طبقه متوسط نمي‌تواند با درآمد فعلي خود آرزوي خريد مسكن را در سر بپروراند. اما با اين‌همه همين بازار نيز ثبات لازم ندارد و ممكن است ناگهان با يك فروريزش قيمت مواجه شود، بنابراين حتي با وجود گراني بي‌منطق آن، بازهم براي سرمايه‌گذاران، جاي چندان مطمئني براي سرمايه‌گذاري نيست. اما همين سرمايه‌گذاران، در رتبه اول خريداران مسكن در كشور تركيه قرار دارند و نقدينگي سرگردان را به‌سوي آن كشور سرازير مي‌كنند!

مدتی است برخی از مسئولان و مقامات مملکتی در مورد معضل روند کاهشی جمعیت کشورمان ابراز نگرانی می کنند؛ چرا که چند سالی است بر اساس آمارهایی که از سوی سازمان‌ها و نهادهای مختلف اعلام می‌شود و موجبات نگرانی در این زمینه را تشدید می‌کند؛ رشد جمعیت در کشورما به آن میزانی که مورد انتظار و شایسته است، نیست و حتی برای مثال در سال ۹۸ ما با کاهش موالید نسبت به سال‌های قبل مواجه بوده‌ایم. طبعا کاهش جمعیت، علاوه بر در پی داشتن آسیب بزرگی چون پیر شدن جمعیت، آسیب‌های اجتماعی و اقتصادی بسیاری نیز درپی دارد. حتی نگهداری از سالمندان رفته‌رفته خود به معضلی بزرگ تبدیل خواهد شد، چرا که حدود ۱۰ میلیون نفر از جمعیت جوان و میانسال کشور به تجرد قطعی رسیده‌اند و این افراد در زمان پیری، کسی را ندارند که از آنان نگهداری کند و طبعا بار و مسئولیت حفظ سلامت و نگهداری بهینه از این افراد بر دوش دولت خواهد بود و این امر هزینه‌های زیاد مالی و بار عاطفی فراوانی در پی دارد. البته این تنها یک جنبه از مشکلاتی است که دامن کشور را خواهد گرفت؛ چرا که هزینه کرد مناسب برای نگهداری سالمندان و رسیدگی‌های پزشکی و تغذیه‌ای خاص به آنان، نیازمند درآمد وردیف بودجه خاص است و کشوری که با کاهش جمعیت و طبعا با کمبود نیروی انسانی که توانایی کار کردن داشته باشد، مواجه خواهد شد، چگونه می‌تواند درآمدی درخور داشته باشد که علاوه بر اداره تمام امور دیگر کشور، از این تعداد کثیر سالمند نیز نگهداری کند؟